หน้าหนังสือทั้งหมด

พระธัมมปทุตฺตะฉบับแปล ภาค ๑ – หน้า 127
129
พระธัมมปทุตฺตะฉบับแปล ภาค ๑ – หน้า 127
ประโยค – พระธัมมปทุตฺตะฉบับแปล ภาค ๑ – หน้า 127 เทียว, ครั้นทอพระเนตรเห็นแล้ว เสด็จออกจากเรือน ทางต้อน รับ รับบาตรจากมือ เสด็จเข้าไปสู่เรือน คดข้าวสุกจากหม้อ ใส่ เติมบาตรแล้ว ได้ข่าวแก่นักพระมหากัสสม
เนื้อหาในพระธัมมปทุตฺตะชี้ให้เห็นถึงการทำบุญและการสนทนาระหว่างท้าวสักกะกับพระมหากัสสม โดยท้าวสักกะได้แนะนำให้พระมหากัสสมทำบุญและไม่ทำกรรมที่ไม่ดี พร้อมทั้งได้แสดงความสำคัญของการทำทานและบุญในพระพุทธศาส
พระธรรมปทุมธูปฉบับคาแปล ภาค ๑
131
พระธรรมปทุมธูปฉบับคาแปล ภาค ๑
ประโยค – พระธรรมปทุมธูปฉบับคาแปล ภาค ๑ หน้า 129 "ทวดาและมนุษย์ ย่อมพอใจ แก่อภิภูผู้อื่น การเที่ยวบินนาทเป็นวัตร ผู้เลี้ยงตัวเอง มิใช่เลี้ยงผู้อื่น ผู้บ้านคง ผู้เข้าไปลงแล้ว มีสิตุทกเมื่อ" ก็แล้วกันท
เนื้อหาทบทวนคำสอนเกี่ยวกับกลิ่นศีลและความสำคัญของศีลในพระพุทธศาสนา โดยบอกว่าสิ่งที่มีคุณค่าที่สุดคือศีล ซึ่งเปรียบได้กับกลิ่นที่ฟุ้งไปในเหล่าเทวเจ้าและมนุษย์ ดรเกิดจากการปฏิบัติดี ทั้งนี้ยังมีการเปรีย
พระธรรมปฏิทัศวาร: ปรีชาพานของพระโคอิทิธวะ
133
พระธรรมปฏิทัศวาร: ปรีชาพานของพระโคอิทิธวะ
ประโยค๒ – พระธรรมปฏิทัศวาร แปล ภาค ๑ หน้าที่ 131 ๑๑ เรื่องปรีชาพานของพระโคอิทิธวะ [๔๙] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อเสด็จเข้าไปอาสัจจากรังราชกุทธ์ ประทับอยู่ในพระเวฬุวัน ทรงปรารถนาการปรีชาพานของพ
ในขณะพระศาสดาได้ประทับอยู่ในพระเวฬุวัน พระเถระผู้มีความเพรียงเกิดความคิดว่าตนเสื่อมจากมาน จึงตั้งใจที่จะนำศีตรธรรมมาช่วยในการพัฒนาจิต เพื่อให้บรรลุถึงความอรหัต มาตาได้สังเกตเห็นความรู้สึกของท่านและตระ
พระธัมปิฑฺฐุ ภาค ๑ - บทที่ 132
134
พระธัมปิฑฺฐุ ภาค ๑ - บทที่ 132
ประโยค - พระธัมปิฑฺฐุถูกจะแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 132 ถ้าเราจักห้ามภิฑฺฺุนี้; เธอจงไม่ทำตามคำของเรา, เราจักทูลให้พระศาสดาห้าม" ดังนี้แล้ว จึงเข้าไปฝากพระศาสดา ด้วยเพศที่คนอื่นไม่รู้จัก กรุณาทูลอย่างนี้ว่า
บทนี้กล่าวถึงการพยายามห้ามภิฑฺฑุและการอวยบำรุงพระบาทจากผู้มีจักษุ พบกับคำสอนจากพระศาสดาเกี่ยวกับความตายและความรุ่งเรือง โดยมีการสนทนาในแง่ของธรรม ความตาย และการศึกษาในศาสนา เนื้อหาแสดงถึงความสำคัญของก
พระธัมมปทัฏฐ конкретาแปล ภาค ๑
135
พระธัมมปทัฏฐ конкретาแปล ภาค ๑
ประโยค๙ - พระธัมมปทัฏฐ konkretาแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 133 ครั้งนั้นแด พระผู้มีพระภาค ได้เสด็จไปสู่ที่พระเกษ นำศัตรามา นอนอยู่แล้ว พร้อมด้วยภิกษุเป็นอันมาก. ขณะนั้น มาจผู ้ลามก คิดว่า "ปฏิสนธิวิญญาณของพ
ในเนื้อหานี้ พระผู้มีพระภาคทรงอธิบายถึงการตั้งอยู่ของวิญญาณของพระโพธิสัตว์ให้กับภิกษุในขณะที่มาจผู ้ลามกพยายามสร้างความสับสน ด้วยการถามว่า พระโพธิสัตว์อยู่ที่ไหนหลังจากที่ปฏิสนธิวิญญาณแล้ว พระศาสดาได้
พระอึมปทิตดูดซึมแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 134
136
พระอึมปทิตดูดซึมแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 134
ประโยค - พระอึมปทิตดูดซึมแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 134 แล้ว ไม่มาสู่พึก ถอดต้นหทารพร้อมทั้งราก ปริฉาพานแล้ว." เมื่อพระศาสตรร์สบังนั้นแล้ว พิณได้พัดคลาดจากรักแร้งของมันนั้น ผู้ฉัน ความโศกคร่อง ลำดับนั้น ยักษ
เนื้อหาในหน้านี้เสนอถึงการสนทนาระหว่างพระศาสตรและมาร รวมถึงการตั้งปณิธานของผู้มีศีลที่บริสุทธิ์ การไม่ประมาทในชีวิตและการเดินทางสู่ความบริสุทธิ์ ทำให้เห็นถึงข้อคิดและธรรมะในชีวิตที่สำคัญ โดยสื่อสารถึง
พระธรรมปิฎกฐิติแปล ภาค ๑: ประโคง
137
พระธรรมปิฎกฐิติแปล ภาค ๑: ประโคง
ประโคง - พระธรรมปิฎกฐิติแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 135 ปรากจากสติ. บทพระคาถาว่า สมมทยุค วิมุตตาน์ คำว่า ผู้พ้นวิสัย แล้ว ด้วยวิสัย & เหล่านี้ คือ "ดังวิสัยติ วิญญาณนวิสัยติ สมุ-เฉพาะวิษัยติ ปฏิสัสธรรมวิคติ
ในบทนี้กล่าวถึงพระคาถาและความหมายของผู้พ้นวิสัย รวมถึงการไม่ประสบของมารในธรรมะ พระคาถาเน้นการเข้าถึงความจริงและการเห็นทางแห่งพระนิพพาน ชนจำนวนมากบรรลุอธิผลทางธรรมแล้วในช่วงท้ายเทศนา โดยการแสดงธรรมของพ
พระสมบัติปัทถุถูกแปล ภาค ๑ - เรื่องครหานี้
138
พระสมบัติปัทถุถูกแปล ภาค ๑ - เรื่องครหานี้
ประโยค - พระสมบัติปัทถุถูกแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 136 ๑๒. เรื่องครหานี้ [๔๔๔] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเวฬุวัน ทรงปราศจากของนิครนถ์ ชื่อครหานี้ ตรัสพระธรรมเทสนาว่า "ยถ สงคราม-ธาณสุ"
ในกรุงสาวัตดี มีการสนทนาระหว่างสีริคุตต์และครหานี้เกี่ยวกับการเข้าไปหาพระสมณโคดม โดยครหานี้ตั้งคำถามว่าการไปหาพระสมบัติมีคุณค่าอย่างไร ทำให้สีริคุตต์เกิดความคิดและรำคาญต่อคำถามดังกล่าว.
พระอาทิตย์ทั้วดวงแปล ภาค ๑ – หน้าที่ 138
140
พระอาทิตย์ทั้วดวงแปล ภาค ๑ – หน้าที่ 138
ประโยค – พระอาทิตย์ทั้วดวงแปล ภาค ๑ – หน้าที่ 138 นิรนาถเหล่านั้น รำรำรินดีแล้ว กล่าวแล้ว “กิจของพวกเรา สำเร็จแล้ว จำเดิมแต่คำสีริล อึ่มในพวกเราแล้ว สมบัติ ชื่ออะไร จั๋ไม่มีแล้วพวกเรา ?” ที่อยู่ เมือง
เนื้อหาเกี่ยวกับกิจกรรมของนิรนาถในเมืองสีริคุตต์ ที่ดำเนินการตามคำสีริล โดยการจัดเตรียมสถานที่และของใช้สำหรับพระผู้เป็นเจ้า เช่น หลุมเพื่อการนั่งของอาณะ การเตรียมข้าวและขนม และการจัดการด้านพิธีการมากม
พระอิฐมปัฎฐุลฉบับแปล ภาค ๑ - หน้า 139
141
พระอิฐมปัฎฐุลฉบับแปล ภาค ๑ - หน้า 139
ประโยค๓ - พระอิฐมปัฎฐุลฉบับแปล ภาค ๑ - หน้า 139 นั่นไปแล้ว พวกนิครนธ์ประมาณ ๕๐๐ กีบา สิริศุภต่อออกจากเรือน ไหว้พวกนิครนธ์ด้วยเบญจางคประดิษฐ์แล้ว ยืนประคองอัญชลีอยู่ เมืองหน้าของนิครนธ์เหล่านี้ คิดว่า
ในส่วนนี้ของพระอิฐมปัฎฐุลฉบับแปล สิริศุภและพวกนิครนธ์ได้เข้าสู่เรือน ในการเข้าไปนั้นมีการพูดคุยเกี่ยวกับความเหมาะสมในการนั่งของนิครนธ์ ซึ่งสะท้อนถึงความเข้าใจในธรรมชาติของการทำกิจกรรมต่าง ๆ ในบริบทพระ
พระอธิการักรอฉบับแปล ภาค ๑- หน้าที่ 140
142
พระอธิการักรอฉบับแปล ภาค ๑- หน้าที่ 140
ประโยค- พระอธิการักรอฉบับแปล ภาค ๑- หน้าที่ 140 ได้รับว่า สีรวุฒนั้น ในทำพิธีนี้ ก็คือคิดว่า "เมื่ออินครณ์ คนหนึ่ง คงลงในหลุมแล้ว, นิครณ์ที่เหลือ อยู่จังแล้ว" นิครณ์ เหล่านั้น กล่าวว่า "ดี" แล้วคิดว่า
ในพิธีนี้ สีรวุฒได้รับการกล่าวถึงเมื่อมีความคิดว่าผู้หนึ่งอาจลงไปในหลุม และที่เหลืออยู่กับนิครณ์ที่เหลือ ในระหว่างที่นิครณ์ทำพิธี พวกเขาได้รับการสนับสนุนในการวางแผนเชิงกลยุทธ์ โดยเชื่อว่าความตั้งใจของ
พระฐัมม์ทัศรฉฉลูแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 143
145
พระฐัมม์ทัศรฉฉลูแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 143
ประโยค - พระฐัมม์ทัศรฉฉลูแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 143 กัน. ต่อมาในกาววันหนึ่ง ศรีอริฎุตต์ กล่าวว่าเครดหินว้า "ประโยชน์" อะไรของท่านด้วยพวกนิครนธ์ล่ะ ? ท่านเข้าไปนิครนธ์เหล่านั้น ถ้าได้อะไร ? การเข้าไปหาพระ
ในหน้าที่ 143 ของพระฐัมม์ทัศรฉฉลู มีการสนทนาระหว่างศรีอริฎุตต์และผู้คนเกี่ยวกับการถวายทานและความรู้ของพระศาสดา ศรีอริฎุตต์ หวังให้พระศาสดารับภิกษาจากคฤหัปนในวันรุ่งขึ้น พร้อมด้วยภิกษุ 500 รูป และอธิบา
พระธรรมปิฎกวัดอับแตลิสา ภาค ๑ - หน้าที่ 144
146
พระธรรมปิฎกวัดอับแตลิสา ภาค ๑ - หน้าที่ 144
ประโยค - พระธรรมปิฎกวัดอับแตลิสา ภาค ๑ - หน้าที่ 144 ข้าพระองค์อ่อนไม่ทราบ แม้การทำตอบ แก่กรรมอ่อนข้าพระองค์ ทำแล้ว ข้าพระองค์ไม่ทราบ แม้ความที่สารถนั้น ใครจะ ถวายภิญญาแก่พระองค์ด้วยอิทธิบาทสทธิ พระอ
ในบทนี้ พระศาสดาทรงพิจารณาเกี่ยวกับการถวายภิญญาและบุญที่เกิดขึ้นจากการทำดี ทรงเห็นความสำคัญของการประชุมและการทำอนโมทนาในหมู่มหาชน นอกจากนี้ยังมีการกล่าวถึงสิริคุตต์ที่รับรู้การรับของพระศาสดาและบอกให้ท
พระธรรมปฏิรูปฉบับแปล ภาค ๑ หน้า 145
147
พระธรรมปฏิรูปฉบับแปล ภาค ๑ หน้า 145
ประโยค - พระธรรมปฏิรูปฉบับแปล ภาค ๑ หน้า 145 [ครหาทินนต์เตรียมรับพระศาสดา] ครหาทินนต์ คิดว่า "บัดนี้ เราจักทำสิ่งที่จะทำพระสมโภคอม นั้น" จึงให้ลูกมุขใหญ่ไว้ในระหว่างเรือน ๒ หลัง ให้บ่ายตะเคียน มาประ
ในบทนี้กล่าวถึงการเตรียมการของครหาทินนต์ที่มุ่งหวังจะทำการต้อนรับพระศาสดา โดยการสร้างสถานที่สำหรับการประชุมพร้อมทั้งการจัดเตรียมกลยุทธ์ในการรับมือกับผู้คนที่เข้าร่วม ซึ่งอาจเป็นผู้มีมิจฉาทิฐิหรือสัมมา
พระศาสดาและอัฏฐ์อัฏฐ์ในพระพุทธศาสนา
150
พระศาสดาและอัฏฐ์อัฏฐ์ในพระพุทธศาสนา
ครหทินนั นันเท็จ นาย, ตุมปลาทั้งนั้น. เสรีคุตณ์ ช่างเกิด, ท่านจงไป, จงตรวจดูข้าวอายเป็นต้น ในทุมเหล่านั้น. ในขณะนั่นนเอง ขายายุในทุ่มทั้งหลายใด อนครทินนั่นนั้น บอกแล้ว, ทุมเหล่านั้น เติมด้วยข้าวอายแล้
บทความนี้กล่าวถึงเหตุการณ์ในพระพุทธศาสนา เรื่องราวเกี่ยวกับครหทินน, เสรีคุตณ์, และการอนุโมทนาของพระศาสดา โดยชี้ให้เห็นถึงการไม่รู้คุณค่าของพระศาสนาในหมู่สัตว์ที่ขาดปัญญา การเปรียบเทียบดอกบัวกับสาวกของ
พระธัมม์บทฎกฉบับแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 149
151
พระธัมม์บทฎกฉบับแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 149
ประโยค - พระธัมม์บทฎกฉบับแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 149 ปูชุนเป็นดังทองหยกย่อมเกิดแล้ว ย่อมไฟโรจน์ ซึ่งปูชนมีผู้มีหลาย ด้วยปัญญา ฉันนั้น..” [แั่รรถ] บรรดาบทเหล่านั้น กล่าวว่า สงกราธม์ คือ ในที่หยาก เนื้
บทนี้อธิบายถึงธรรมะพูดถึงการเกิดขึ้นของปูชุนที่เปรียบเสมือนทองหยก ดอกบัวที่งดงามแม้อยู่ในกองหยาก สื่อถึงความสำคัญของปัญญาในการผลิตความดีจากสถานที่และเงื่อนไขที่ยากลำบาก. พระผู้พระภาคตรัสว่าสาวกและผู้ท
พระธัมมปทุฒิ: การบรรพชาและความตระหนักรู้
152
พระธัมมปทุฒิ: การบรรพชาและความตระหนักรู้
ประโยค - พระธัมมปทุฒิถูกแปล ภาค ๑ - หน้า ที่ 150 การบรรพชา แม็กก (ตน) ขึ้นสู่สะ สมาธิ ปัญญา วิปัสสนา- วิปัสสนาสน ยิ่งกว่าคุณสักการบรรพชานั้น ก็อ่อนไฟโรรัน คือ งามล่วง ซึ่งปู่ชุมผู้กังถั้งหลายๆ [คฤหั
การบรรพชาของแม็กกุตสู่ความรู้และสมาธิเป็นจุดเริ่มต้นของการตรัสรู้ในพระพุทธศาสนา มีการบรรลุผลโสดาบดีโดยคฤหาถินีและสิริคุต และการเผยแพร่ธรรมที่นำไปสู่ความเข้าใจในโหราศาสตร์ มีการตรัสชี้แนะให้เห็นถึงความ
พระอัมปวิฒฺกุฎีแปลก ภาค 1 - หน้า 153
155
พระอัมปวิฒฺกุฎีแปลก ภาค 1 - หน้า 153
ประโยค = พระอัมปวิฒฺกุฎีแปลก ภาค 1 - หน้า 153 จันทร์เพ็ญเข้าไปสู่วิถึมเมฆ. ท้าวเธอ ทรงมีพระหลักปฏิพัทธ์ในหญิงนั้น เป็นประหนึ่งว่า ถึงอาการพลัดตกจากคอช้าง ทรงรีบกระทำประทินิยมพระครองแล้ว เสด็จนั่งสู่อ
ในบทนี้ มีการพูดถึงพระราชาที่ทรงมีพระหลักปฏิพัทธ์ในหญิงในปราสาท และพระราชาได้สั่งให้อำมาตย์ไปตรวจสอบความถูกต้องเกี่ยวกับสถานะของหญิงนั้น ผลปรากฏว่าหญิงมีสามี ทำให้เกิดการสนทนาระหว่างพระราชากับอำมาตย์
ประโยคจากพระอิทธิปลบฤทธิ์ฉบับแปล
156
ประโยคจากพระอิทธิปลบฤทธิ์ฉบับแปล
ประโยค/ข้อความจากภาพ: "ประโยค๑ - พระอิทธิปลบฤทธิ์ฉบับแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 154 แต่วานนี้ไป เธอจงบำรุงเรา" แล้วให้พระราชทานโล่และอาวุธแก่ บูรพ์นั้น. "ได้ยินว่า พระราชา ได้ทรงดำริอย่างนี้ว่า "เราจักยกโทษ
ในเนื้อหาได้พูดถึงการตีความและอ้างอิงจากพระอิทธิปลบฤทธิ์ โดยมีโครงเรื่องเกี่ยวกับพระราชาที่มีพระดำริในการยกโทษให้กับบูรพ์และการตอบสนองของสกถภายในราชสำนัก รวมถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาดังกล่าว โ
พระอิ่มบัณฑิตภูมิใจแปล ภาค ๓ - หน้า 156
158
พระอิ่มบัณฑิตภูมิใจแปล ภาค ๓ - หน้า 156
ประโยค- พระอิ่มบัณฑิตภูมิใจแปล ภาค ๓- หน้า 156 จงให้ส่วนบุญนั้นแก่เรา" จึงกล่าวว่า "เราให้ นาย" เมื่อพระยา นาค กล่าวแล้วก็ว่า "ท่านนองให้," ก็กล่าว (ยิ้นคำ) ว่า "เราให้ นาย." พระยานาวับนั้น ให้ส่วนบุญ
ในหน้าที่ 156 ของพระอิ่มบัณฑิตได้กล่าวถึงการให้ส่วนบุญที่เกิดขึ้นระหว่างพระยา นาคและพระราชา โดยที่พระยา นาคได้กล่าวว่า 'เราให้' เมื่อพระราชาได้ร้องขอสิ่งของต่างๆ และให้ความสำคัญกับการทำตามรับสั่งของพร